Γιατί το πλαφόν στο κέρδος, στα καύσιμα, είναι μια κοροϊδία της κυβέρνησης προς τους πολίτες
Προσέξτε τρεις αριθμούς κι ίσως καταλάβετε το παιχνίδι με τις μισές αλήθειες: Η τιμή ενέργειας στην Ευρώπη είναι δύο με τρεις φορές μεγαλύτερη από την τιμή ενέργειας στις ΗΠΑ (μεσοσταθμικά). Κι αυτό πριν ακόμα ξεσπάσει ο πόλεμος και ανεξάρτητα από τον πόλεμο με το Ιράν. Η μέση τιμής κιλοβατώρας στις ΗΠΑ είναι 12-13 λεπτά, ενώ στην Ευρώπη είναι 28+ λεπτά (μεσοσταθμικά πάντα)!
Το 60-66% της διαφοράς στην τιμή (μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης) οφείλεται σε φορολογία – όχι στην τιμή της πρώτης ύλης (που στις ΗΠΑ είναι πιο φθηνή). Μιλάμε για υψηλότερο “κόστος ρύπων” στον παραγωγό και κυρίως υψηλότεροι φόροι στον καταναλωτή.
Ειδικά για την Ελλάδα, το 60% της τιμής την ενέργειας οφείλεται σε φόρους – όχι στην τιμή της πρώτης ύλης. Και φυσικά στον τρόπο τιμολόγησης (Χρηματιστήριο Ενέργειας – όλοι οι παραγωγοί χρεώνουν το κόστος του πιο ακριβού!). Μέχρι πριν λίγες μέρες – πριν ξεκινήσει ο πόλεμος με το Ιράν – το πετρέλαιο διεθνώς είχε 71 δολάρια και η τιμή της κιλοβατώρας στους λογαριασμούς των νοικοκυριών ήταν 23 λεπτά!
Με 30% φθηνότερη πρώτη ύλη απ’ ό,τι το 2014 τα νοικοκυριά πλήρωναν μέχρι σήμερα 50% παραπάνω στα τιμολόγια ενέργειας (πολλές φορές μετά και από “επιδότηση ασθενέστερων”)! Συνεπώς πραγματικά μέτρα ανακούφισης θα ήταν να μειώσουν αισθητά τους φόρους – κι όχι να βάζουν πλαφόν κέρδους στα βενζινάδικα – οδηγώντας έτσι είτε σε κλείσιμο τα βενζινάδικα, είτε σε γενίκευση της νοθείας καυσίμων.
Το τρικ με το πλαφόν
Το πλαφόν στο κέρδος, στα καύσιμα, είναι μια κοροϊδία της κυβέρνησης προς τους πολίτες.
Επιβάλλουν πλαφόν κέρδους στην εφοδιαστική αλυσίδα, αλλά ως ένα σημείο, όχι πλήρως. Ξεκινώντας από κάτω: Τα πρατήρια πρέπει να προσθέτουν + 12 λεπτά στην τιμή αγοράς, από τα τιμολόγια, από τις εταιρείες πετρελαιοειδών. Οι εταιρείες πετρελαιοειδών πρέπει να προσθέτουν +5 λεπτά στα τιμολόγια αγοράς από τα διυλιστήρια. Και εδώ η εφοδιαστική αλυσίδα “σπάει”… Στα διυλιστήρια, ΔΕΝ επιβάλλεται πλαφόν.
Άρα τα διυλιστήρια, που έχουν ως θυγατρικές τις μεγάλες εταιρείες πετρελαιοειδών, χρεώνουν πολύ παραπάνω τις θυγατρικές εταιρείες τους. Πιο απλά, παλαιότερα, μπορεί τα διυλιστήρια να έβγαζαν π.χ. 15 λεπτά, και οι θυγατρικές άλλα 15 λεπτά, σύνολο 30 λεπτά.
Τώρα πλέον μπορούν να πουλάνε 30 λεπτά και με τη σειρά τους οι εταιρείες πετρελαιοειδών απλώς να προσθέτουν το πλαφόν των 5 λεπτών και έτσι και να είναι νομότυποι και να κερδοσκοπούν. Κατά τ’ άλλα φταίνε οι πρατηριούχοι. Αλήθεια, οι εταιρείες πετρελαιοειδών γιατί δε διαμαρτυρήθηκαν για το πλαφόν των 5 λεπτών;
Επιτελικά κόλπα
Το κράτος έχει υπολογίσει, με βάση τον προϋπολογισμό και λαμβάνοντας υπόψη την τιμή του πετρελαίου και την κατανάλωση σύμφωνα με τα περσινά στοιχεία, ότι θα εισπράξει – ας πούμε για παράδειγμα – 100 ευρώ.
Ωστόσο, λόγω της αύξησης των τιμών, διαπιστώνει ότι τελικά θα εισπράξει 200 ευρώ, έχοντας ήδη εισπράξει ένα μεγάλο μέρος αυτού του ποσού. Πού βρίσκεται λοιπόν η απώλεια εσόδων που υποτίθεται ότι θα έχει, αν μειώσει τον φόρο, αφού ακόμη και με την αύξηση της τιμής θα καταλήξει να εισπράξει πάλι 100 ευρώ; Κατά τη γνώμη μας, πρόκειται για ένα ζήτημα επιπέδου πρώτης δημοτικού.
