Χίος: Σοβαρά προβλήματα διάβρωσης στην παραλία της Κώμης

Ανάγκη άμεσης επέμβασης χρήζουν τα φαινόμενα διάβρωσης που παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα στην παραλία της Κώμης. Οι συνεχόμενες βροχοπτώσεις και οι ισχυροί νοτιοδυτικοί άνεμοι έχουν προκαλέσει σημαντικές αλλαγές στη μορφολογία της ακτής, προκαλώντας ανησυχία σε κατοίκους και επαγγελματίες του παραλιακού οικισμού της Δημοτικής ενότητας Μαστιχοχωρίων.
Σε κίνδυνο βρίσκεται και ο πεζόδρομος στην Κώμη, που δόθηκε προς χρήση από την προηγούμενη δημοτική αρχή.
Τα προβλήματα διάβρωσης στον παραλιακό οικισμό της Κώμης, και μια σειρά ακόμα παραλιών του νησιού, είχαν απασχολήσει το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛ.ΚΕ.ΘΕ.) που σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Χίου είχαν παρουσιάσει τον Ιούλιο του 2013 τα αποτελέσματα της έρευνας τους.

Σύμφωνα με το ΕΛΚΕΘΕ, η μεγαλύτερη διάβρωση στην Κώμη είχε γίνει μεταξύ 1945-1960, για να επανέλθουν τα προβλήματα μετά το 1982 οπότε ξεκίνησαν τα έργα για το αλιευτικό καταφύγιο. Λόγω του μόλου δεν μεταφέρονται με φυσικό τρόπο οι φερτές ύλες από το λιμανάκι προς τα νότια της παραλίας.

Ενώ το 2013 δεν είχαν φανεί ακόμη οι επιπτώσεις και από το φράγμα Κατράρη στην Καλαμωτή, που μείωνε τη μεταφορά φερτών υλών μέσω του χειμάρρου.
Στις προτάσεις που έγιναν από πλευράς ΕΛΚΕΘΕ ήταν η ήπια αντιμετώπιση των προβλημάτων, όπως μεταφορά άμμου στην παραλία της Κώμης, αλλά και εναπόθεση τεχνητών υφάλων μπροστά από την παραλία.
Πέντε χρόνια μετά την έρευνα από το ΕΛΚΕΘΕ, ο Δήμος Χίου επανέρχεται το 2018 και με βάση προμελέτη από το Τμήμα ερευνών της Θάλασσας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, υπέβαλε πρόταση στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Βορείου Αιγαίου για το έργο «Προστασία από τη Διάβρωση των Ακτών», για τις παραλίες όμως των οικισμών Καταρράκτη και Αγίας Ερμιόνης.
Τώρα καλείται η Δημοτική Αρχή Χίου, σε συνεργασία με φορείς όπως το Διαδημοτικό Λιμενικό ταμείο αλλά και την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου να πάρει μέτρα για την παραλία της Κώμης, πριν υποχωρήσει τελείως το οδόστρωμα και κινδυνέψουν και σπίτια στην περιοχή.
Οι παρεμβάσεις γίνονται συνήθως στο υποθαλάσσιο τμήμα, κοντά στις ακτές, έτσι ώστε και αυτές να προστατεύονται, αλλά και να μην επιτρέψουν τη δημιουργία μιας παραλίας που θα αλλοιώνει το φυσικό περιβάλλον.