Τι δεν λένε για τις ανεμογεννήτριες – Δάση κόβονται, ζώα πεθαίνουν!
Η συζήτηση γύρω από την αιολική ενέργεια παρουσιάζεται συχνά ως ένα δίλημμα ανάμεσα στην «πράσινη μετάβαση» και την προστασία του περιβάλλοντος. Παρότι πολλοί τη θεωρούν μια καθαρή και ακίνδυνη μορφή παραγωγής ενέργειας, όλο και περισσότερες φωνές επισημαίνουν ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.
Οι ανεμογεννήτριες, που συχνά προβάλλονται ως σύμβολο οικολογικής ανάπτυξης, φαίνεται πως συνδέονται και με περιβαλλοντικές επιπτώσεις που δεν συζητούνται αρκετά. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν σε πρόσφατες έρευνες, σχεδόν ένα εκατομμύριο δέντρα μπάλσας κόβονται κάθε χρόνο στον Αμαζόνιο για να καλυφθούν οι ανάγκες της παγκόσμιας βιομηχανίας ανεμογεννητριών. Το συγκεκριμένο ξύλο είναι ιδιαίτερα ελαφρύ και ανθεκτικό, γι’ αυτό χρησιμοποιείται στην κατασκευή των μεγάλων πτερυγίων. Υπολογίζεται ότι για την παραγωγή ενός μόνο σετ τριών πτερυγίων απαιτούνται έως και σαράντα δέντρα.
Ο Ισημερινός, από τον οποίο προέρχεται πάνω από το 90% της παγκόσμιας παραγωγής μπάλσας, αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια έντονα φαινόμενα υλοτομίας, ακόμη και σε περιοχές που θεωρούνται προστατευόμενες. Παράλληλα, επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι ανεμογεννήτριες προκαλούν σημαντικές απώλειες σε πληθυσμούς πτηνών και νυχτερίδων, είτε από άμεσες συγκρούσεις με τα πτερύγια είτε από τις απότομες μεταβολές της ατμοσφαιρικής πίεσης που δημιουργούνται κατά τη λειτουργία τους.
Ένα ακόμη ζήτημα αφορά τη διάρκεια ζωής των εγκαταστάσεων, η οποία κυμαίνεται συνήθως από 20 έως 30 χρόνια. Μετά το πέρας αυτής της περιόδου, προκύπτει το πρόβλημα της διαχείρισης των υλικών, καθώς τα πτερύγια των ανεμογεννητριών είναι δύσκολο να ανακυκλωθούν και συχνά καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής.
Οι επικριτές της αιολικής ενέργειας τονίζουν επίσης ότι τα αιολικά πάρκα καταλαμβάνουν μεγάλες εκτάσεις και αλλάζουν αισθητά το φυσικό τοπίο, κάτι που σε ορισμένες περιοχές μπορεί να επηρεάσει ακόμη και την τουριστική δραστηριότητα. Έτσι, η συζήτηση για το πραγματικό κόστος της «πράσινης» ενέργειας φαίνεται πως μόλις τώρα αρχίζει να ανοίγει πιο ουσιαστικά.
